شهادت بانوی بزرگ اسلام
حضرت فاطمه زهرا
بر شیعیان جهان تسلیت باد
نه هر کو ورقی خواند معانی دانست
منبع تصویر : http://chaleshha.blogfa.com
در شب نيمه شعبان به آن كيفيتى كه گفته شد حضرت متولّد شدند و
حضرت عسكرى عليه السلام سفارش مى فرمايند كه در مورد چيزى به كسى گفته نشود.
از سال 255 هجرى به مدّت 5 سال حضرت در خانه امام عسكرى عليه السلام بگونه اى
زندگى كردند كه عموم مردم توجهى به او نداشتند. امّا سرّ اين مخفى بودن آن هنگام معلوم
مى شود كه علّت غيبت دانسته شود و ما در اين بحث بدان اشاره نموده ايم.
از نكات روشن در زندگى حضرت مهدى عليه السلام اين است كه
آن گرامى 5 سال از دوران كودكى را در شهر تاريخى سامرّا و در كنار پدر گرانمايه اش
حضرت عسكرى عليه السلام مى زيست و تا آخرين لحظات حيات پدر غرق در مهر و
عنايت پدر بزرگوارش بود. در اين مدّت امام عسكرى عليه السلام آن وجود گرانمايه را
به برخى از شخصيتهاى مورد اعتماد نشان داد و ضمن معرّفى او به عنوان دوازدهمين
امام معصوم و مهدى موعود، آنان را به ديدار آن حضرت مفتخر ساخت و نيز روايات
نشانگر اين واقعيّت است هنگامى كه حضرت عسكرى عليه السلام بوسيله سمّ خيانت و
بيداد رژيم عبّاسى به شدّت مسموم گرديد و واپسين لحظات حيات او فرارسيد و انبوه
جاسوسان و بيگانگان با اطمينان به اثرگذارى سمّ و شهادت آن حضرت، بيت رفيع امامت
و ولايت را ترك كرده و رفتند، درست در همان لحظات حضرت مهدى عليه السلام در خانه
پدر و در كنار بستر او حاضر گرديد. پدر را در نوشيدن دارو يارى كرد و ظرف دارو را
كه به سبب لرزش آن حضرت بر اثرمسموميت شديد بر دندانهاى مباركش اصابت مى كرد،
براى او نگاه داشت و اين آخرين ديدار حضرت، با پدر گرامى خويش بود و بعد از آن امام
عسكرى عليه السلام به جوار قرب الهى شتافت.
بر حسب روايات و اخبار حضرت صاحب الزمان ارواحنا فداه، شبيه ترين ائمه برسول خداست
و خطى از موى سبز رنگ از گردن تا ناف مباركش كشيده شده است
و رنگ او گندم گون داراى پيشانى درخشان و ابروان كشيده بلند و جسم لطيف اسرائيلى
مى باشد. دندانهاى مباركش سفيد و ميانه آنهاباز، مانند مرواريد منثور است
و بر گونه راست مبارك او خالى هاشمى درخشانست.
موى و ريش مباركش محرابى مايل به رنگ خرمائى سياه و كشيده داراى عمامه عربى است
شمشيرش هميشه حمايل دارد سطوت و جلال او هر بيننده را متوجّه مى سازد.
كسانى كه آن حضرت را در سنين كودكى ديده اند
مرحوم صدوق عليه الرحمة در كتاب «كمال الدين باب 43 فصلى >
پيرامون كسانى كه آن حضرت را ديده اند و با او صحبت كرده اند باز مى كند كه به چند
قضيّه اشاره مى نماييم:
مرحوم صدوق به اسناد خودش از محمّد بن ايوب و معاوية بن حكيم و محمد بن عثمان العمرى
رضى الله عنه نقل مى كند كه ايشان گفتند ما در منزل امام عسكرى عليه السلام بوديم
حضرت بر ما وارد شدند در حاليكه ما چهل نفر بوديم حضرت اشاره به
حضرت مهدى عليه السلام كرده و فرمودند:
اين امام شما است بعد از من، و جانشين من برشماست از او اطاعت كنيد
و در دين خود متفرّق نشويد كه هلاك مى گرديد. آگاه باشيد كه شما بعد از امروز او را
نمى بينيد. آن جماعت گفتند پس ما از نزد آن حضرت خارج شديم و زمانى نگذشت كه
امام عسكرى عليه السلام از دنيا رحلت فرمودند
و نيز مرحوم صدوق به اسناد خود از يعقوب بن منقوش نقل مى كند كه گفت:
بر امام عسكرى عليه السلام وارد شدم در حاليكه بر روى سكوى خانه نشسته بودند
و در كنار آن حضرت اتاقى بود و پرده اى بر در آن آويزان، پس عرض كردم:
اى آقاى من صاحب امر امامت بعد از شما كيست؟ فرمودند: پرده را كنار زن،
پس پسرى را ديدم در حدود پنج سال كه 10 يا 8 سال مى نماياند، پيشانى گشاده،
صورت سفيد، سفيدى چشمانش زيبا،...كف دست مباركش پهن و غليظ و بر گونه
راستش خالى و مقدارى از موهاى جلو سر مبارك پيچيده بود پس بر روى پاى مبارك امام
عسكرى عليه السلام نشست امام فرمودند:
ايشان صاحب شماست آنگاه به او فرمودند: پسرم داخل خانه شو تا زمانى معلوم،
او نيز داخل خانه شد و من به او نگاه مى كردم سپس به من فرمود:
اى يعقوب به كسى كه در خانه است نگاه كن. پس من رفته و پرده را كنار زدم
ولى كسى را نديدم.
حضرت حكيمه خاتون مى گويد:
روز هفتم آمدم منزل امام عسكرى عليه السلام سلام كردم نشستم حضرت فرمودند
فرزندم را بياوريد پس من آقايم راآوردم در حاليكه در لباس زردى پيچيده شده بود.
پس حضرت او را بر روى پاى راست خود نشانيد و پاى چپش را بر پشت او نهاد
سپس زبانش را در دهان او قرار داد
و با دست مبارك خود بر پشت او و گوش و مفاصلش كشيد سپس فرمود:
اى پسرم تكلّم نما، پس او گفت:
«اشهد ان لا اله الاّ الله و حمد الهى و صلوات بر محمّد و امير المؤمنين و يك يك ائمه فرستاد
تا به نام مبارك پدر بزرگوارش رسيد سپس قرآن خواند:
بسم الله الرحمن الرحيم و نريد ان نمنّ على الذين استضعفوا فى الارض... ما كانوا يحذرون
سپس امام عسكرى فرمودند
اى فرزندم از كتابهايى كه بر انبياء و فرستادگانش خدا نازل فرموده بخوان.
پس ابتدا كرد به صحف آدم و آن را به زبان سريانيه خواند و كتاب ادريس،
كتاب نوح و كتاب هود و كتاب صالح، صحف ابراهيم و تورات موسى و زبور داوود
و انجيل عيسى و فرقان جدم رسول خدا صلى الله عليه و آله سپس قصه انبياء و مرسلين را
تعريف نمود پس بعد از روز چهلم وارد خانه حضرت شدم ناگهان ديدم
مولايم صاحب الزمان در خانه راه مى رود، چهره اى نيكوتر از صورت او نديده بودم
و لغت فصيح تر از لغت او نشنيده بودم امام عسكرى فرمودند
اين مولود نزد خدا با كرامت است گفتم اى آقاى من او چهل روز دارد
و من اينچنين او را مى بينم؟! پس امام عليه السلام فرمودند:
اى عمّه من آيا نمى دانى كه ما جماعت اوصياء الهى در يك روز به اندازه يك هفته
و در يك هفته نشو نماى يك سال از نشو و نماى ديگران داريم.
پس من ايستادم و سر مبارك او را بوسيدم.
در اينجا روايات زيادى داريم كه برخى از اصحاب ائمه به سامرّا مى آمدند
و مسائلى داشتند و از جمله مسائلشان سئوال از امام مهدى عجل اللّه تعالى فرجه بود
و اينكه امام بعد از شما كيست.
حضرت به افراد معتبر و قابل اعتماد جواب صريح و روشن مى دادند.
از جمله اين مراجعين فردى است به نام احمد بن اسحاق كه داستان او را شيخ صدوق
در «كمال الدّين» در باب روايات رسيده از امام حسن عسكرى عليه السلام در مورد
وقوع غيبت حضرت مهدى عليه السلام نقل كرده است.
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب را بخوانید.
بسى روشن است كه همه جا ولادت كودك با گواهى زنان خانواده، يا قابله نوزاد ثابت مى گردد
و درجريان ولادت حضرت مهدى عليه السلام بايد به خاطر داشت
كه آن بانوى بزرگى كه بر اين ولادت گواهى داده است،
دخت گرانمايه امام جواد عليه السلام و خواهر گرامى حضرت هادى عليه السلام
و عمّه انديشمند و پروا پيشه حضرت عسكرى عليه السلام است،
آيا در سخن، مورد اعتمادتر و در زبان و بيان، پاكتر و درستكارتر و در ايمان، عمل و تقوا،
مورد اطمينان تر از وى مى توان يافت، او براستى زنى پرشرافت، عبادت پيشه، شايسته
كردار و نيايشگر باخدا بود و بانويى با اين ويژه گيها، چگونه مى توان در درستى گفتار و
صداقت كلامش ترديد روا داشت.
من، با بانوى بانوان، به گفتگو نشستم و به او گفتم:
«دخترم! همين امشب خداوند پسرى گرانمايه به تو ارزانى خواهد داشت،
پسرى كه سرور دنيا و آخرت خواهد بود.»
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب را بخوانید.
